![\"\"](\"https:\/\/www.vanderkraats.eu\/wp-content\/uploads\/2019\/04\/DSC_1195.jpg\")
<\/a>Vooral de klok verwerkt in de overkapping van het winkelcentrum is al leuk.<\/span><\/p>\n Van daaruit zijn we doorgelopen met hier en daar een oponthoud bij winkels richting de Guinness Storehouse. Onderweg kwam ik een beeld tegen van Luke Kelly een banjonist\u00a0 van de Dubliners.\u00a0 Voor\u00a0 zover\u00a0 dat\u00a0 de lezer\u00a0 wat\u00a0 zegt.\u00a0 Het was\u00a0 nog\u00a0 een hele\u00a0 wandeling\u00a0 naar de\u00a0 Guinness\u00a0 storehouse\u00a0 en\u00a0 daar\u00a0 aangekomen\u00a0 stond\u00a0 het\u00a0 redelijk\u00a0 zwart\u00a0 van\u00a0 de\u00a0 mensen\u00a0 die\u00a0 met\u00a0 busladingen\u00a0 vol\u00a0 werden\u00a0 aangevoerd.\u00a0 Wat Na deze uitgebreide dis en mezelf gelaafd heb aan de nectar uit Dublin, hebben wij het pad weer verlaten en zijn langzaam maar zeker weer richting het station gaan lopen.<\/p>\n Het spoor waarop onze trein zou vertrekken was snel gevonden alleen konden we niet op het perron komen, daar onze kaartjes niet werkte. Gelukkig zat er aan de zijkant van alle poortjes een heerschap die ons via een speciaal poortje toegang verschafte nadat hij onze kaartjes op echtheid en waarde had geschat.<\/p>\n Daar het tegen vijven liep was de trein naar verwachting behoorlijk vol. We hebben dus de afstand van wel 9 km en dito haltes staande moeten overbruggen. In Coolmine aangekomen was het nog een kwartiertje lopen en we waren terug bij het hotel.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dublin. Niet te vroeg willen op staan, maar de deuren van die hotels vallen zo hard dicht, dat je iedere keer wakker schrikt. Er zitten drangers op, maar geen rubber kussentjes of iets dergelijks, dus hout op hout geeft een klap! Hmmmm. Het ontbijt was goed. Je kon alles naar eigen wens op scheppen en … Lees verder Donderdag, 25 april 2019<\/span> <\/p>\n<\/a> ik al dacht bleek de waarheid. De Guinness storehouse is een ervarium alwaar niet meer echt gebrouwen wordt. Met z’n twee\u00ebn binnenkomen kosten naast wat moeite ook nog 50 euro en met gepastte bedenkingen begon ik aan de tour.\u00a0 Uiteindelijk viel het mee, daar er toch wel leuke filmpjes te zien waren. Met name die van het ambachtelijk produceren van een houten biervat. Bovenaan gekomen, de tour leidde ons van verdieping naar verdieping van dit etablissement, vonden wij buffet alwaar zijn Steak in Guinness stew werd geserveerd. We besloten hier te eten en meteen onze vouchers voor een gratis biertje te verzilveren. Daar Jet niets wilde, zijn beide vouchers verzilverd voor een glas Guinness Stout, zodat ik er twee had bij het eten.<\/p>\n<\/a><\/p>\n