Toen ik wakker werd kletterde de regen tegen de ruiten.  De oprijlaan en het terras stonden blank en de wind was dusdanig hard dat de parasol was omgestort.

Larissa, Joost en de kinderen gingen per auto een stadje bekijken en Jet en ik zijn met Toby een wandeling gaan maken. Dit keer zijn we door het duinlandschap richting zuid vertrokken en net zo lang doorgelopen totdat we bij een schietterrein kwamen. Hier zouden we op mogen want de bol was laag en alleen bij gehesen bol was het landschap niet toegankelijk. Even zo goed zijn we daar het strand op gegaan en dus niet verder gelopen. Via het strand zijn we weer terug gelopen. Door de harde wind zeven a acht Beaufort en de vloed was het strand maar heel smal en liepen we dus continue door het mulle zand. Goede training zal ik maar zeggen om drie kilometer lang tegen de helling van het duin langs het strand te lopen.

Na twee uur wandelen waren we terug. Mijn schoenen zaten behoorlijk onder het schuim van de zee vermengt met zand. Ik heb ze geprobeerd af te spoelen daar zout niet zo best voor het leer is, maar dat lukte niet goed.

Het was nog de bedoeling om te gaan vliegeren, daar de wind behoorlijk aangewakkerd was, alleen bij eb was het strand nog steeds maar een meter of tien breed, dus dat heb ik maar naast me neer gelegd. Volgens de weersverwachtingen is er morgen nog steeds een harde wind, dus een dagje later maar weer eens proberen.