We blijven toch nog een dagje hangen in Lake Tekapo. We zijn ook niet al te vroeg opgestaan. (10:15) Na het ontbijt zijn we het dorp in gelopen, naar de oudste kerk van Nieuw Zeeland alwaar in de buurt een Geocache te vinden zou zijn. Aldaar aangekomen kwam ik erachter dat ik vergeten was om mijn mobiel op te laden. Ik ben terug gelopen om de powerbank te halen nadat ik de achterblijvers instructies had gegeven alwaar de cache volgens mij te vinden was. Halverwege kreeg ik te horen dat deze gevonden was en dus heb ik aanwijzingen voor een volgende cache in de buurt door geappt. Net toen ik terug was, hadden zij ook de tweede cache reeds gevonden. Daarna was het tijd voor koffie en een zoektocht naar souvenirs. Dat in en uit winkels lopen is niet helemaal mijn favoriete bezigheid, dus ben ik maar weer terug gelopen naar het huisje.

Nadat iedereen weer terug was zijn Henriette en ik gepakt en gezakt aan een wandeling begonnen naar Mount John waarop de lokale sterrenwacht zicht bevindt. Niet zo’n vreemde locatie als je je bedenkt dat er op die berg zonder enige bebouwing om je heen geen enkele lichtvervuiling te bespeuren is.

De wandeling leidde ons langs de “kust” van Lake Tekapo en uiteindelijk op een pad dat de berg op leidde. Onderweg werden we overvallen door regen. In eerste instantie een paar druppels maar deze werd steeds harder. We hebben dus even geschuild onder wat bomen om vervolgens aan de beklimming te beginnen die in eerste instantie door het open veld liep, maar al snel door het bos dat zich op de berg bevond. Evenzogoed droogde onze kleding niet echt, daar de regen werd vervangen voor vocht vanuit de huid.

Halverwege de beklimming die over de hele afstand straf omhoog liep, zijn we gestopt voor een derde geocache die we na lang zoeken toch niet gevonden hebben. Nadat we de top bereikt hadden, zijn we gaan zoeken naar de vierde cache die bij nader inzien ook onvindbaar bleek. De vijfde, gelegen op het sterrenwacht terrein werd wel gevonden. Na de stevige klim hadden we zin gekregen in een versnapering, maar helaas het café op de berg was gesloten na drieën. Wat een vreemde tijd om een gelegenheid, op een locatie die vele vermoeide wandelaars kent, te sluiten?!

Op een alternatief pad naar beneden kwamen we langs cache nummer zes en ook deze werd gevonden. In de box vonden we een travelbug, een soort medaille die de wereld bereisd door meegenomen te worden en elders in een andere cache gelegd. De “bug” had als wens, stond op het kaartje beschreven, om kustplaatsen te bezoeken, dus gaan we deze ergens bij Katwijk in een cache leggen. Volgens de gegevens had deze als meer dan 90,000km afgelegd en onze reis naar Nederland zal daar zeker nog 19.000km aan toevoegen.

De wandeling naar beneden was makkelijker en via de supermarkt voor o.a. een ijsje kwamen rond 17:30 weer terug bij het huisje waar bleek dat Shirley en Chriss naar de supermarkt waren gegaan voor inkopen voor het avondeten. Die waren we op de terugweg vanaf Mount John niet tegengekomen.