Tijdens het ontbijt werd duidelijk dat René inderdaad van boord zou gaan. Hij durfde het niet aan om mee te gaan. Heel jammer natuurlijk. Vervolgens werd er contact gezocht met de verzekeraar om aan te geven dat de naam van de schipper veranderd moest worden.

Rond elven pas, kozen wij het ruime sop. De wind was in eerste instantie West 4/5 en zou later op dag 6 gaan bereiken. De koers die we in gedachten hadden was richting Calais. In eerste instantie werd alleen de fok gehesen maar later werd ook het grootzeil erbij gezet. Het zeetje was behoorlijk onstuimig en na zes uurtjes stuiteren hadden we pas Zeebrugge bereikt, alwaar besloten werd om daar naar binnen te gaan. Mede ook omdat er al via de marifoon een windwaarschuwing was afgegeven. Direct buiten de havenmond werd het zeil gestreken en was het nog een aardig stukje varen naar de jachthaven. In de jachthaven werd de Mistral vastgelegd en, nadat alle rommel opgeruimd was, kon het Port ritueel beginnen. Voor dit ritueel had Reinier al eerder een kistje gemaakt alwaar acht Glen Scotia glaasjes waren opgeslagen. Zes glaasjes werden uit de kist genomen en in de kuip werden deze door mij gevuld met Port. De glaasjes port werden geflankeerd door stukjes kaas en worst. Het ritueel werd beëindigd met een individuele toost met eenieder.

Des avonds werd de maaltijd bereid. Dit waren de, door René speciaal meegenomen, Asperges met plakjes ham en een eitje en in de schil gekookte aardappelen. Het geheel kon je nog dompelen in een rijke botersaus. Nadat alles was opgeruimd was er nog tijd voor een glaasje whisky en na elven was een ieder te kooi.