Vandaag was het verkas tijd. We gingen het hotel in Cork verlaten en rijden naar Tralee. Omdat de hoofdwegen wel fijn rijden, maar toch niet leuk genoeg zijn, besloten we om een route te nemen via een klein gebergte halvewege onze reis.

Na een klein stukje autoweg mochten we deze verruilen voor een wat leukere weg, al zat ik wel meteen achter de doorsnee Ier die 60km/u eigenlijk al te snel vindt op wegen waar je 80km/u kan en mag. Gelukkig zijn mensen die voor je zitten net als in Duitsland meestal locals en gaan na een aantal km van de weg af, omdat ze dan thuis zijn. Het grootste gedeelte van de route hebben we geheel alleen afgelegd. De enige keer dat je gewezen wordt op het feit dat je niet allen op de wereld bent, is als je een tegenligger hebt.

Toen we door het gebergte heen reden viel me opeens op dat de zon aan de verkeerde kant van de weg stond. We zijn dus gestopt in een heel klein dorpje om onze route te toetsen aan de hand van een voorgestelde route op Maps.me. Gelukkig we reden goed, alleen door het gebergte rij je soms ook wel eens een stukje in tegengestelde richting. Hierna te noemen “Haarspeld”.

Tijdens de rit die ons langs adembenemende uitzichten leidde, had ik helaas zeer veel last van mijn maag. Waar gisteren mijn maag het nog enigszins eens was met het “Engelse” ontbijt, was deze het er vandaag in het geheel niet mee eens. Het innemen van een extra capsule, het zeer veel drinken van water en het innemen van zoete broodjes die nog in de auto lagen, gaf geen verbetering. Uiteindelijk zijn we gestopt bij een benzinestation alwaar een liter melk werd ingeslagen, al weet ik dat deze verzachting steeds van tijdelijk aard is, is het wel verlichtend.

Op verzoek van Jet zijn we een schiereiland opgereden richting het uiterste puntje daar er daar ergens ook een steen cirkel moest zijn. Halverwege viel mijn ook op een bordje met “Stone Cirkel” en zijn dan ook deze weg opgegaan. Nou ja, weg! Deze was op sommige plaatsen weg! Op een zeer smal en bochtig weggetje met helaas een aantal tegenliggers, kwamen we uit op een bij nader inziens doodlopende vallei alwaar je alleen weg kan door om te draaien. De weg liep dood bij een hek, met een bordje dat het bezoek van de cirkel 4 euro per persoon bedroeg en een heel oud mannetje die vervolgens het hek voor ons opende. Zijn enige reactie na h

et openen was een opgestoken hand, dus zijn we doorgereden. Tegenover de parkeer gelegenheid was een bordje die ons in de richting van de cirkel wees met een klein kastje daaronder, alwaar we ons geld diende te deponeren. Helaas kon ik hier geen gehoor aan geven (foei!), want ik had geen baar geld en er hing geen pin apparaat bij. 😉 Overige bezoekers leken het bordje geheel te negeren.

Na slechts een klein stukje lopen bereikte we de steencirkel. Bestaat slechts uit vijf stenen en een hoge kopsteen. En daar schijnt het in Ierland van de barsten. Die cirkel van gisteren behoort dan ook bij een van de grootste van Ierland.

Daar het goed toeven leek in deze omgeving, besloten wij nog een stukje te gaan wandelen in de omgeving. Al snel bleek dat het vertier in deze vallei beperkt was tot de steencirkel  en verder niets. Ook nadat wij het pad verlieten, kwamen we er achter dat dit toch echt niet de bedoeling was, doordat onze schoenen aardig wegzakte in een zeer drassige grond. Toch hebben we eigenwijs een rondje gemaakt en zijn toen weer met de auto het smalle weggetje terug gereden, nadat de kaart had aangegeven dat geen enkele weg doorgaand was.

De ronde op dit schiereiland werd afgeraffeld na het bereiken van de plaats Castletownbere, alwaar we een “snelle” weg terug namen en richting Tralee gingen rijden. Halverwege werd het behoorlijk toeristisch door het Killarney National Park. Schitterend rijden, mooie vergezichten. Helaas was het ook stervens druk.

In Killarney zelf hadden we door een file een klein beetje oponthoud, maar al snel zaten we op de doorgaande route en konden we met 100km/u het laaste stuk snel afleggen.

Vanuit het hotel, zijn we naar Tralee vertrokken te voet, om en restaurant te zoeken, maar alles wat we passeerde zag er niet aanlokkend uit. Uiteindelijk zijn we aangekomen bij een Italiaans restaurant en daar hebben we een lekkere pizza kunnen genieten.

De rest van de avond was filmpje kijken en vroeg slapen