Vandaag zou het weer mooi weer zijn en inderdaad toen ik naar buiten keek nadat ik wakker was geworden bleek de lucht strak blauw, alleen de zon liet zich nog niet zien. Er stond een berg in de weg! Helaas, dat heb je nou eenmaal met bergen. Gewoon even wachten en dan komt de zon er achter vandaan. Niet nodig om de berg hiervoor af te graven.

De dames hadden besloten om weer een knikkerbanenpad te gaan lopen en wel die van Brione naar Lavertezzo. Deze wandeling zou een beetje te veel van het goede zijn voor de korte beentjes van Luke en Yara, dus zou er gelopen worden tot Motta. Dit was een afstand van 3km. Ik bleef achter en zou maar Motta rijden om ze te gaan halen en terug te brengen naar Brione waar de auto geparkeerd zou staan. Zo gezegd zo gedaan. Iedereen weg rond negen en ik met Toby bleven achter in alle rust.

Ik heb me bezig gehouden met het schrijven van dit relaas en bovendien was het fototoestel vreemd aan het doen en daar wilde ik ook wat aandacht aan besteden. Bij inschakelen, namelijk, opende de sluiter van het apparaat niet goed, zodat er geen beeld zichtbaar werd op het display. Ik heb daar even onderzoek naar gedaan en iemand schreef op internet dat vermoedelijk de solenoïde van de sluiter overleden zou zijn en dat reparatie vanwege een gebrek aan onderdelen niet mogelijk zou zijn. Een ander stelde voor om de accu van de camera eens op te laden. Dit laatste was niet nodig, want die was nog helemaal vol. Voor de zekerheid toch maar aan de lader gehangen en wat denk je, de camera werkte naderhand weer. Tenminste, dat dacht ik.

Inmiddels was het tijd om de rest van de familie te gaan halen. Ik ben naar Motta gereden en met een wagen volgeladen ben ik naar Brione gereden, alwaar ik een ieder op Jet en Luke na achter heb gelaten bij de andere auto en voor de boodschappen. Wij zijn weer naar de huisjes gereden.

Na de lunch ging een ieder naar beneden om bij het riviertje te gaan afkoelen. Jet en ik zijn even later gevolgd en ook langs het water gaan zitten. Ikzelf vond het al snel te warm, daar er in het geheel geen schaduw te vinden was en ben naar de overkant gegaan, alwaar een oase van schaduw te vinden was.

Na enige tijd werd ik vergezeld door Jet en Toby, want Toby was in het geheel niet gelukkig met het feit dat ik zover uit de buurt zat.

Terwijl ik daar zat, wilde ik wat foto’s nemen, maar de camera weigerde weer, door de sluiter niet te openen.  Daar de sluiter eerder wel werkte dacht ik aan een vastzittende sluiter in plaats van een defecte. De camera werd uit- en ingeschakeld en gelijktijdig gaf ik een klappen tegen de zijkant van het apparaat. Dit keer ging de sluiter wel open. Ik denk dat er stof of vuil tussen het mechaniek gekomen is. Ik weet nu wat ik er aan kan doen en in een later stadium kunnen we een poging wagen tot het schoonmaken van het toestel.

Na enige tijd met de voetjes in het koele water ben ik en Toby weer teruggelopen naar de huisjes en werden kort daarop vergezeld door de rest van het gezelschap.

Er was weer genoeg vlees ingekocht, dus werd de buitenhaard weer ontstoken voor de BBQ. Dit keer heb ik weer een beetje anders aangepakt en dat had als resultaat dat het vlees goed gaar en netjes gebruind van het rooster afkwam.

De kinders werden naderhand nog even opgejaagd voor het slapengaan door het spelen van tikkertje en uiteindelijk verstoppertje. Daarna was het bedtijd en wonder boven wonder waren ze in korte tijd onderzeil. Wij hebben nog even beneden gezeten, maar ook niet veel later het bed opgezocht.