We wilde vandaag proberen om zover mogelijk richting Calais te varen. Iedereen was vroeg op en voor tienen werd de haven verlaten. Over de Schelde moesten we nog aan de wind varen, maar op de Noordzee konden we met halve wind richting het kanaal varen.  Er werd nu met een aardige snelheid gevaren en Zeebrugge werd snel gepasseerd. Na zo’n, in totaal, zes uur op zee hadden we Oostende bereikt. Het was inmiddels rond vier uur toen we de jachthaven van Oostende binnenliepen. Er werd een mooi plekje gezocht en gevonden. Tijdens het Port ritueel had Rick verbinding weten te leggen met het Zeezotje. Een restaurant, alwaar de Hemelvaarders van weleer ruime ervaring mee hebben. Na het port ritueel zijn we naar dit etablissement gewandeld alwaar er voor ons op de tweede verdieping een mooie tafel te wachten stond. We werden verwelkomd door een gastvrouw van Siciliaanse afkomst. De dame in kwestie nam onze bestellingen op en bij mij aangekomen vroeg ik haar wat Jus de Mer was.  Dit bier viel mij op de kaart op, maar ik was een beetje bang dat het iets met zeevruchten te maken zou kunnen hebben. De dame in kwestie begon met een verhaal dat zij en haar collega’s te gast waren geweest in de brouwerij en dat ze dit bier als zeer aangenaam had ervaren en verzekerde mij tevens dat het niets met vis oid te maken had. Dit bier werd dus door mij besteld. Mijn overbuurman Herman, besloot voor Zeevonk te gaan. Het bier werd gekeurd en uiteindelijk uitgewisseld en daarbij waren Herman en ik het eens dat die Jus de Mer een errug lekker biertje was. Om toch wat variatie te hebben, heb ik daarna het huisbier besteld. Ook een lekker biertje, maar voor mij iets te moutig. Toch spijt dat ik niet nog een Jus de Mer heb genomen.
Na het eten hebben Hans en ik nog even wat jachten bekeken in de haven en daarna, zoals elke avond was het tijd voor koffie met een glaasje whisky en was voor elven eenieder te kooi,