Eenieder was weer rond 08:00u wakker en na de sanitaire stop en een ontbijt buiten, bestaande uit een stokbroodje ei met spek, hebben we ons klaar gemaakt voor de laatste dag op zee. Daar we achteruit moesten aanleggen in Cadzand-Bad wilde Renier het achteruit varen even oefenen in de haven van Zeebrugge. Dit laatste werd gedaan waarna we koers zette naar de uitgang van de haven. In het laatste deel van de haven werden de zeilen gehesen en zeilend verlieten we de haven van Zeebrugge in de richting van Cadzand.

In twee uur werd de afstand voor het grootste gedeelte met halve wind afgelegd. In de haven van Cadzand-Bad aangekomen ging het achteruit naar de box niet helemaal naar de zin van Renier, die hierop besloot om weer naar de uitgang te varen om de manoeuvre opnieuw te beginnen. Dit keer verliep het van een Leie dakje en lagen we binnen de kortste keren netjes vast. Eerst werd er nog geluncht (Kippenpoten) en daarna werd alle bagage en restanten fourage van de boot naar de auto’s gebracht.

Om drie uur reden we af richting Dordrecht dat we om kwart voor vijf bereikte. Daar werd alle bagage van Reinier overgeladen en konden wij na afscheid doorrijden naar Leiden alwaar we om half zes aankwamen. Daar heb ik de bagage van Bob overgenomen en heb ik Bob thuis gebracht. Ikzelf was om kwart over zes thuis.

Ik werd wakker, na een ononderbroken nachtrust, rond 08:15. Het zonnetje scheen en ben vervolgens in mijn T-shirt naar de sanitaire voorziening gelopen. Na een ruime douche in een gehandicaptendouchecel ben ik weer naar boord gegaan alwaar een aantal mensen erg gedreven waren met schoonschippen. Na de schoonmaakwerkzaamheden was het tijd voor koffie en hadden we hierbij uitzicht op het verplaatsen van een zeiljacht vanaf de kant naar de haven en de omgekeerde werkzaamheden voor een volgend jacht die de plaats op de kant van de andere kon innemen. Tijdens het ontbijt werd er gesproken over het programma van de dag. Daar het inlassen van een rustdag werd gewaardeerd besloten we om niet uit te varen, maar in plaats daarvan het dorpje Zeebrugge te gaan bekijken en de tramlijn langs de kust te gaan testen. In een dorpje verder, Blankenberge, waren havenfeesten en dat kan natuurlijk ook leuk zijn.

Op Hans na is eenieder naar de tramhalte gelopen. De tramdienst verbindt Knokke via alle tussenliggende kust “dorpen” met de Panne. Elke twintig minuten zou onze halte worden gepasseerd, dus lang hoefde we niet te wachten. De tram bracht ons naar het centrum van Blankenberge alwaar wij vrijwel allen uitstapten. Herman had zich voorgenomen om het hele traject van de tram op en neer te gaan ervaren, dus hij bleef op de tram achter. De overgeblevenen hebben zich vervolgens in het feest gedruis van de havenfeesten gemengd. De havenfeesten bestonden eigenlijk alleen uit marktkraampjes alwaar allerlei snuisterijen en rommel werd verkocht, hier en daar onderbroken door een vreetschuur en Shanty koren. In de jachthaven van Blankenberge lagen wat bijzondere schepen, waaronder de Kamper Kogge. Deze had ik al vele malen gezien tijden werkzaamheden in Kampen en vandaag maakte ik dan ook graag gebruik van de mogelijkheid om dit schip van dichtbij en binnen te bewonderen.

Verder werden we verrast door soldaten uit de tijd van Napoleon die veel schoten met wapens uit die tijd. Na dit spektakel zijn we teruggelopen en hebben plaats genomen op een terras langs de kust voor een drankje waarna we de tram weer hebben opgezocht voor de terugreis.
In Zeebrugge aangekomen bleek er nog een foodtruckfestival te zijn. Daar zijn we ook nog langsgelopen waarna het tijd werd om naar boord terug te gaan.

Des avonds was het tijd voor de traditionele kaasfondue. Deze werd ditmaal, uit solidariteit met Rick niet met witte wijn gemaakt, maar met appelsap gemaakt. Of deze ingrediënten er voor verantwoordelijk waren of niet, is niet duidelijk, maar de kaas veranderde van een dunne saus naar een bodem van een soort stijfsel die geknipt moest worden, met daarop een laag appelsap en vet.

Al met al, was het zeer goed te eten, al zou het bestek moeten worden uitgebreid met een schaar.
Na het eten hebben we de restanten whisky soldaat gemaakt en werd het tijd voor de nachtrust.

Na een goede nachtrust en een goed ontbijt, werd er des ochtends rond tienen losgemaakt en hebben we buitengaats koers gezet richting Calais. Met ruime wind werd er snel een aardige afstand afgelegd. Ter hoogte van Duinkerke bleek dat de wind tijdens de dag en verder in de week zodanig zou draaien dat een snelle terugkeer naar Cadzand wel eens lastig zou worden. We spraken af om maar om te draaien en meteen ook door te zeilen naar Zeebrugge, opdat we dan meteen een soort van in de buurt zouden zijn van Cadzand.

Daar we op de heenreis ruime wind hadden, moesten we op de terugweg aan de wind varen. Hierdoor werd het iets onrustiger aan boord. Eerder deze week was er tijdens een hoge golf en windvlaag al een kastjes met pannen open gegaan, zodat deze met veel kabaal over de grond schoven. Vandaag was de besteklade aan de beurt en kwam deze met donderend geraas tegen de grond. Erger was dat de kist waarin de Nespresso was opgeborgen ook was begonnen aan een klein binnenlands vluchtje. Deze kist ging open en de koffiemachine sloeg met kracht tegen de tafel en daarna de grond. Toen we in de haven waren werd het apparaat gecontroleerd en getest en deze bleek nog uitstekend inzetbaar voor het zetten van een kopje koffie. Dat kwam mooi uit, want voor deze functie was die dan ook meegenomen door Reinier.

Met een gangetje van meer dan acht knopen met uitschieters van elf knopen bereikte we rond vieren de haven van Zeebrugge alwaar hetzelfde plekje van eerder deze week nog vrij was. Na de vaste Port-routine werd het tijd voor het eten. Op het programma stond pasta en kaas fondue. Voor het eerste was er aan het begin van de zeilweek gehakt ingekocht die vandaag de tenminste houdbaar tot datum had. De koelkast bleek iets de warm ingesteld en daardoor werd het gehakt niet helemaal meer vertrouwd om nog een dagje in de koelkast te blijven. Het werd dus pasta.

Na het eten hebben werd alles weer afgewassen en opgeruimd en zijn we gaan zitten voor de koffie en de whisky. Op tafel stond een bluetoothspeaker die werd voorzien van muziek uit een Play list die ter plekke werd gevuld met steeds een favoriete track van elk van de deelnemers. Na het tweede rondje was het inmiddels rond twaalven, dus bedtijd.

We wilde vandaag proberen om zover mogelijk richting Calais te varen. Iedereen was vroeg op en voor tienen werd de haven verlaten. Over de Schelde moesten we nog aan de wind varen, maar op de Noordzee konden we met halve wind richting het kanaal varen.  Er werd nu met een aardige snelheid gevaren en Zeebrugge werd snel gepasseerd. Na zo’n, in totaal, zes uur op zee hadden we Oostende bereikt. Het was inmiddels rond vier uur toen we de jachthaven van Oostende binnenliepen. Er werd een mooi plekje gezocht en gevonden. Tijdens het Port ritueel had Rick verbinding weten te leggen met het Zeezotje. Een restaurant, alwaar de Hemelvaarders van weleer ruime ervaring mee hebben. Na het port ritueel zijn we naar dit etablissement gewandeld alwaar er voor ons op de tweede verdieping een mooie tafel te wachten stond. We werden verwelkomd door een gastvrouw van Siciliaanse afkomst. De dame in kwestie nam onze bestellingen op en bij mij aangekomen vroeg ik haar wat Jus de Mer was.  Dit bier viel mij op de kaart op, maar ik was een beetje bang dat het iets met zeevruchten te maken zou kunnen hebben. De dame in kwestie begon met een verhaal dat zij en haar collega’s te gast waren geweest in de brouwerij en dat ze dit bier als zeer aangenaam had ervaren en verzekerde mij tevens dat het niets met vis oid te maken had. Dit bier werd dus door mij besteld. Mijn overbuurman Herman, besloot voor Zeevonk te gaan. Het bier werd gekeurd en uiteindelijk uitgewisseld en daarbij waren Herman en ik het eens dat die Jus de Mer een errug lekker biertje was. Om toch wat variatie te hebben, heb ik daarna het huisbier besteld. Ook een lekker biertje, maar voor mij iets te moutig. Toch spijt dat ik niet nog een Jus de Mer heb genomen.
Na het eten hebben Hans en ik nog even wat jachten bekeken in de haven en daarna, zoals elke avond was het tijd voor koffie met een glaasje whisky en was voor elven eenieder te kooi,

De windrichting werkte niet geheel mee en vanuit Zeebrugge zou de beste koers op dat moment richting Scheveningen zijn. Met ruime wind van vier Beaufort werd koers gezet naar Scheveningen. Cadzand werd snel gepasseerd en vanaf dat moment kon ik het roer overnemen. Boven Walcheren bleek dat de windverwachting voor de komende dagen niet gunstig was om vanuit Scheveningen weer terug te keren. Er werd voor Breskens gekozen. Er werd dus opgeloefd en overstag gegaan. Scherp aan de wind kon ik de ondiepte op de punt van Walcheren ontwijken om vervolgens de Schelde op te varen. Het laatste stukkie ging erg snel. Met halve/ruime wind bereikte we de jachthaven van Breskens.

We mochten box A2 gebruiken. Dit gaf even onduidelijkheid. Havendeel A was snel gevonden maar waar was box 2? Omdat de Mistral niet heel erg makkelijk manoeuvreert, is Reinier omgedraaid en is opnieuw de haven ingevaren, waarna we box 2 ontdekte. Reinier legde de Mistral keurig vooruit in de box. Hans en Bob zijn naar de “harbour b*tch” gegaan om voor de overnachting te betalen en meteen gereserveerd in her restaurant. Nadat alles was geregeld, werd het Port ritueel weer uitgerold.

Na de Port zijn we naar het restaurant gaan lopen. We werden aldaar in een zij gedeelte van het restaurant geplaatst alwaar we snel verwelkomd werden door een gastvrouw. Zij nam op wat we wilde drinken en verdween weer. Na enige tijd wachten werden we weer vergezeld, maar nu door een andere dame die kwam opnemen wat we wilde eten. Nog steeds was er niets te drinken. Enige tijd later is er een van ons gaan informeren waar de drank bleef, waarna we snel werden voorzien van een natje. De rest van de avond verliep uiteindelijk soepel en na koffie en whisky was wederom na elven tijd voor de nachtrust.

Tijdens het ontbijt werd duidelijk dat René inderdaad van boord zou gaan. Hij durfde het niet aan om mee te gaan. Heel jammer natuurlijk. Vervolgens werd er contact gezocht met de verzekeraar om aan te geven dat de naam van de schipper veranderd moest worden.

Rond elven pas, kozen wij het ruime sop. De wind was in eerste instantie West 4/5 en zou later op dag 6 gaan bereiken. De koers die we in gedachten hadden was richting Calais. In eerste instantie werd alleen de fok gehesen maar later werd ook het grootzeil erbij gezet. Het zeetje was behoorlijk onstuimig en na zes uurtjes stuiteren hadden we pas Zeebrugge bereikt, alwaar besloten werd om daar naar binnen te gaan. Mede ook omdat er al via de marifoon een windwaarschuwing was afgegeven. Direct buiten de havenmond werd het zeil gestreken en was het nog een aardig stukje varen naar de jachthaven. In de jachthaven werd de Mistral vastgelegd en, nadat alle rommel opgeruimd was, kon het Port ritueel beginnen. Voor dit ritueel had Reinier al eerder een kistje gemaakt alwaar acht Glen Scotia glaasjes waren opgeslagen. Zes glaasjes werden uit de kist genomen en in de kuip werden deze door mij gevuld met Port. De glaasjes port werden geflankeerd door stukjes kaas en worst. Het ritueel werd beëindigd met een individuele toost met eenieder.

Des avonds werd de maaltijd bereid. Dit waren de, door René speciaal meegenomen, Asperges met plakjes ham en een eitje en in de schil gekookte aardappelen. Het geheel kon je nog dompelen in een rijke botersaus. Nadat alles was opgeruimd was er nog tijd voor een glaasje whisky en na elven was een ieder te kooi.

De eerste dag van de zeilweek der Hemelvaarders. Alles stond klaar, daarom hoefde ik alleen maar de auto leeg te halen en er voor het nette toch even een stofzuiger door te halen.
Afgesproken was, om half elf bij Hans te verzamelen, dus ben ik kwart over tien afgereden naar de andere kant van de stad. Bij aankomst bleek Bart net gearriveerd en tijdens de koffie verschenen ook de overige deelnemers, behalve Reinier, want die zouden we net als het jaar ervoor in Dordrecht ontmoeten. Daar René last had van een verhoogde bloeddruk en hij zich daarbij niet prettig voelde wilde hij (alleen) met eigen auto naar Cadzand rijden. Hij was bang dat het gevoel niet zou verbeteren en dat hij de volgende dag zou kunnen besluiten om niet mee te gaan en dus weer terug te moeten.
Dit wetende hebben we besloten dat Bob niet zelf zou rijden maar bij Rick in zou stappen.

Daar je bij Hans voor parkeren moet betalen, zouden hij en Rick naar Leiderdorp rijden om de auto voor zijn deur te parkeren. Ik, Hans en Bart zijn bij mij ingestapt en René ging met eigen auto met ons mee, daar Reinier, vergezeld door vele dozen wijn er nog bij zou komen en ik hiervoor vermoedelijk onvoldoende ruimte in de achterbak zou hebben.

Na de koffie zijn we afgereden naar Cadzand. Eerst nog even mijn locatie aangezet voor Reinier, zodat hij vanuit Gorinchem kon zien waar ik uithing en daaruit de beste afrijtijd kon bepalen. Tot onze verbazing reed René voor ons uit en bij de A4 aangekomen ging hij richting Leiderdorp i.p.v. richting Den Haag. Met de gedachte, we zien wel in Dordrecht, zijn we toch doorgereden. Op de weg was het niet druk en daardoor schoten we lekker op en waren keurig binnen drie kwartier bij de Mc in Dordrecht, alwaar Reinier, zijn vrouw en kleinzoon Lars al op ons stonden te wachten.

Alle bagage en dozen wijn en de nodige kistjes met glazen en het Nespresso apparaat bleken te passen in de auto, dus konden we meteen aan het vervolg van de reis beginnen en René melden dat hij niet hoefde te stoppen in Dordrecht. Dit laatste deed hij uiteindelijk wel en nog een tweede keer voor een klein uitje die geknapt moest worden.

Aangekomen op Zeeuws-Vlaanderen zijn we gestopt bij een snellaadplaats, zodat de accu van de auto wat vol kon lopen en wij bij terugkomst van het zeilen meteen naar huis zouden kunnen rijden. Op deze locatie is ook een, toen volledig verlaten, uitspanning voor koffie en broodjes. De bemanning, in de vorm van een vriendelijk jonge dame werd aan het werk gezet voor koffie en gehaktbroodjes en nadat wij en de auto volledig geladen waren konden we beginnen aan de laatste twintig kilometer naar Cadzand. Aldaar bleek Rick en bemanning reeds aanwezig en kwam Bob net teruglopen van boord met de pas voor de slagboom. Alle bagage en foerage werd naar boord gebracht en daarna werd de auto geparkeerd op de volgens de verhuurder goedkoopste parkeerplaats.

Nadat alles was weg gestouwd kwam ook René opdagen. Deze voelde zich nog altijd niet goed en had eigenlijk toen al besloten om de volgende dag weer naar huis te gaan.

De rest van de dag werd gebruikt om nog wat extra “vers” boodschappen te doen en daarna was het goed toeven met een maaltijd Roti die Bob de dag ervoor had bereikt en het geheel werd goed weggespoeld met bier, wijn en later ook whisky. Voor twaalven was het weer helemaal stil aan boord en lag eenieder in diep rust, zo nu en dan opgeschikt door de douchepomp die elk half uur toch even moest testen of deze het nog deed.