De morgen manifesteerde zich door de slaapkamer stevig te verlichten. Na een korte zoektocht naar mijn horloge ontdekte ik dat het al vijf uur was. Veel te vroeg om op te staan, dus mezelf omgedraaid en met een hand over mijn ogen de slaap weer gezocht, het geen ik in eerste instantie niet kon vinden. Vervolgens stond Henriëtte naast mijn bed om te vragen of ze nog wat mee moest nemen vanuit de winkels. Weer mijn horloge opgezocht en nu was het half negen.  Het was inmiddels wat minder licht in de slaapkamer en dat betekende dat de zon plaats gemaakt had voor een wolkendek.

Nadat Jet weer terug was zijn we gaan wandelen door de omgeving met Toby.  De tocht leidde ons in eerste instantie naar een Geocache, maar de aanwezigheid van vele Dreuzels die onze zoektocht gade sloegen deed ons besluiten om verder te lopen om de zoektocht op een later tijdstip voor te zetten.

Het pad liep kronkelend door een redelijk vlak duin landschap en uiteindelijk kwamen we bij een zeer hoge duinenrij alwaar een pad ons toegang verschafte tot het strand, uiteraard na een klim over het duin welke was vergemakkelijkt door de aanwezigheid van een touwladder die aan beide zijde van het duin was aangebracht.

Inmiddels was het wolkendek aan het oplossen, brak de zon goed door en liep de temperatuur daardoor snel op. Op het strand kon Toby weer aardig zijn “ei” kwijt. Dit keer hadden we een tennisbal meegenomen, met dank aan tenniscentrum Duiven, dus kon Toby lekker spelen.  We zijn over het strand teruggelopen totdat we weer op de hoogte waren van het vakantiepark om aldaar weer over het duin terug te gaan naar het huis.

’s Middags is iedereen, op mij na, terug gegaan naar het strand en ben ik een beetje gaan lezen, wat al snel resulteerde in slaap. Toen ik wakker werd, was een ieder weer terug en was het prima toeven op het terras met een glaasje bier en meer.

Na de avondmaaltijd zijn Jet, Larissa en ik gewapend met fototoestel weer naar het strand gegaan voor het gadeslaan van de ondergaande zon en mogelijk zeevonk. Het eerste was geen probleem al was het op het strand redelijk druk met mensen die het zelfde idee hadden. Op de zeevonk is uiteindelijk niet gewacht, want daarvoor moet het donker zijn en het was al elf uur toen we terug gingen lopen naar het huis.

Na nog een uurtje terras zitten was het tijd voor bed.