Na een zeer onrustige nacht, er waren wat hippies op de camping die zich bediende van zeer luide muziek uit…. je raad het al de seventies en na het campinghoofd te hebben aangesproken kwam zij keurig in haar ochtendjas in de 4×4 het grasveld oprijden en verzocht de dame en heer om over te gaan op het stille amusement, ze kwam zelfs een half uur later controleren of ze niet stiekem de muziek weer hadden aangezet, was het in de ochtend regen regen en regen. Ik wachtte keurig het moment af dat het droog werd en ben toen naar de douche gelopen. Na een verkwikkend bad begon ik weer aan de terugreis naar de tent. Het was inmiddels weer fiks gaan regenen en zodoende kreeg ik nog een verkwikkend bad. Uiteraard nu zonder doucheschuim en shampoo………..
We zijn rond half tien afgereisd en de reis leidde ons snel en zakelijk (Beatrix liet het nu wel uit haar hoofd om ons weer eens dwars door steden heen te sturen, de ……) naar Tintagel, alwaar wij rond de klok van twee arriveerde.
We kregen van het campinghoofd van Tintagel een plaatsje aangewezen met een stopcontact. Eindelijk stroom in de tent, maar de prijs die we hiervoor moesten betalen was naast natuurlijk een aantal Engelse pondjes (SI: halve kilogrammen) ook een zeer winderige plaats. Volgens de weersverwachting zou het zo’n 30Mph zijn wat overeenkomt met bijna zeven op de schaal van beaufort. (Hoeveel dit op de fruitschaal is, weet ik niet.)
Om een indicatie te geven over hoeveel wind we het hier hebben, hieronder een voorbeeld……
Nadat het gehele kampement was opgericht en ingericht en de nodige scheerlijnen waren aangebracht om te voorkomen dat ons kampement zou worden geconverteerd naar een vlieger en de auto zodanig was gepositioneerd dat deze als een eerste barrière zou dienen bij de nodige windvlagen, durfde wij het uiteindelijk aan om eens naar het dorp te wandelen. Het “centrum van Tintagel is eigenlijk de schaalversie van Glastonbury. Vele winkeltjes met allerlei snuisterijtjes en uiteraard ook winkels alwaar de zoete wierook lucht je tegemoet dreef. Gelukkig voor mijn portemonnee werd er niet overgegaan tot een aankoop buiten dan de verplichte nummers in de lokale Spar. Hierna zijn we weer snel richting de camping vertrokken, omdat we eerlijk gezegd allemaal benieuwd waren of de tenten en de auto nog op hun verwachte locatie zouden terug vinden. Ikzelf keek regelmatig de in de lucht of er niet stiekem een UFO zichtbaar zou zijn die veel op onze auto zou lijken. Bij aankomst bleek alles nog in tact dus werd er begonnen met het maken van een snelle doch voedzame lunch.
Na de lunch werd er aan een wandeling begonnen naar het vermeende kasteel, dan wel de restante van, Camelot. Wij volgde een pad naar de kliffen en vandaar uit werden we snel naar de “haven” van Tintagel geleid. Hier hadden we een mooi uitzicht op de ruïne van het kasteel en tevens hebben wij de grot van Merlijn bezocht. Vreemd genoeg kunnen we nu vaststellen dat we reeds te maken hebben met een aardige waterspiegel verhoging sinds de tijd van Arthur, want de grot staat bij hoog water bijna geheel onderwater, of was die Merlijn niet bang voor natte voeten, of was het kasteel Camelot op een andere locatie, of is het gewoon een Mythe…..? Zoveel vragen. We hebben de boel bekeken en zijn weer teruggekeerd naar het dorp. Daar hebben we twee van de beroemde Cornisch Pastys gekocht. Een gevuld met Lamb and Mint en een met Onion and cheese. De dames waren zoals gewoonlijk weer eens niet gecharmeerd van vreemd voedsel, terwijl Larissa de aankoop van deze traktatie toch had aangemoedigd. Gevolg: Ik heb weer keurig als vuilnisbak gediend en heb anderhalf van deze gebakjes opgegeten. Als iemand zich afvraagd hoe het toch komt dat ik zo corpulent ben, dan kan ik u bij deze melden: “Dat komt door de kinderen…..”
De rest van de avond toefden wij in een winderige tent hopende dat we niet bruusk door een vlaag de lucht in zouden worden gezogen. Dan natuurlijk maar hopen dat deze luchtstroom ons een stukkie opweg helpt richting London………
